طبع طمع

امروز اومدم که فقط بگم

یه نگاه به پایین منوی سمت چپ وبلاگم بندازین

 به دردتون میخوره

یادتون نره که تشکر کنین

امیدوارم که حالتون خوب باشه .
من این مدت که نبودم رو معذرت میخوام و الان هم اومدم که اگه بشه درمورد طبیعت کمی حرف بزنم اما نمیدونم که باید چی بگم اما میگم :

طبیعت رو خدا برای ما ادما افرید تا با دیدنش احساس ارامش کنیم و توش زندگی کنیم و هم از زندگی لذت ببریم و هم اینکه اگه غم و غصه ای داریم با حضور تو طبیعت فراموشش کنیم اما...

اما اینجا یه اما هست که خیلی مهمه و اون اینکه این طبیعت مال همه است و خدا برا همه یه سهم گذاشته توش تا ازش استفاده کنن " هم ادما و هم حیوونا حتی " حق دارن که از طبیعت به یه اندازه استفاده کنن و نمیشه کسی بگه که من حق دارم که ازش بهره بیشتری ببرم و یا اینکه صدمه ای بهش بزنم .
" مرگ هر بوته سبز مرگهمه انسانهاست "... یعنی چی ؟
یعنی اگه یه بوته بمیره همه ما ادما میمیریم ؟
یا جون یه بوته به اندازه همه انسانها ارزش داره ؟

نه اینا نیست بلکه اگه یه بوته بمیره یعنی که ادما عرضه نداشتن که اونو حفظش کنن و در حد این هم نبودن که بتونن اون بوته رو نجات بدن و این یعنی مرگ انسانها و انسانی که نتونه یه بوته سبز رو با اون همه خاصیت که براش داره نجات بده مردنش بهتره و ارزش زندگی نداره

شاید بگین که کمی تند رفتم ولی باور کنین همینه

معذرت میخوام

خوب من به قولی که به یکی از دوستان دادم عمل کردم و درمورد طبیعت نوشتم

موفق باشین